In 1952 opende het Sprookjesbos met tien sprookjes, waaronder een uitbeelding van De Chinese Nachtegaal. Op de tak voor een muurtje zat vroeger een klein vogeltje. Vóór het muurtje lag een rotspartij met bloemen tussen de stenen. Elke paar minuten zong de nachtegaal en dan openden de kelken van de bloemen. De toenmalige weergave van het sprookje over De Chinese Nachtegaal werd in 1979 vervangen door Draak Lichtgeraakt. 

De Chinese Nachtegaal in zijn huidige vorm is ontworpen door Ton van de Ven. Het opende in 1999 als een van de laatste sprookjes van zijn hand. Het gebouw van De Chinese Nachtegaal is niet meer in goede staat, waardoor een keuze nodig was: volledige herbouw of nieuwe invulling van het gebied. De eerste tien sprookjes zullen altijd een plek hebben in het Sprookjesbos en daarom keert De Chinese Nachtegaal op een mooie en eervolle manier terug.

Ook de siertuin ligt al sinds 1952 in het Sprookjesbos. Toen was het een groot veld met bloemperken, nu ligt het tussen het sprookje De Tuinman en de Fakir en de uitgang van het Sprookjesbos. Je kunt er wandelen langs een prieeltje en verschillende beelden. In de vijver zwemmen grote karpers en onder een romantisch bruggetje stroomt een waterval. De siertuin blijft bestaan.

Je kunt nog tot en met 8 maart 2026 van de huidige uitbeelding van De Chinese Nachtegaal genieten en de siertuin bezoeken. Daarna wordt het gebied rondom het sprookje en de siertuin afgezet voor werkzaamheden.

Het gebied rondom De Chinese Nachtegaal in het Sprookjesbos wordt aangepast en het 32e sprookje komt tot leven: de Sprookjesbibliotheek. Daar vlakbij keert het sprookje De Chinese Nachtegaal terug in een nieuwe vorm.