De Gouden Stemvork

Er was eens een kaboutervolkje dat midden in een groot bos leefde. Riedeltje was de muziekkabouter van het dorp. Hij woonde in een holle boom. Elke dag speelde Riedeltje de prachtigste melodieën op zijn piano. Speciaal voor het lentefeest had Riedeltje een nieuw liedje gemaakt. Nu was het feest gedaan en Riedeltje had er hoofdpijn van gekregen. Dat kwam vast door de vlierbessenwijn.
‘Wat frisse lucht is goed voor mijn hoofd’, dacht Riedeltje en hij strompelde naar buiten. Pats! De deur viel achter hem in het slot. ‘Dom van me’, zei hij. ‘De sleutel ligt nog binnen.’ Hij duwde hard tegen de deur, maar helaas, deze ging met geen mogelijkheid meer open. ‘Ik moet hulp gaan halen’, dacht Riedeltje. Maar waar hij ook aanklopte, nergens kreeg hij gehoor. Alle kabouters hadden hun smoesje klaar. Riedeltje werd er moedeloos van en besloot een wandelingetje te gaan maken. Bij een meertje ging hij in het gras liggen en viel in slaap. Ondertussen begon het de andere kabouters op te vallen dat het zo stil was in het dorp. Waar was de muziek uit de paddenstoelen? En waar was Riedeltje? Ze besloten naar de holle boom te gaan. Maar Riedeltje was er natuurlijk niet. Toen werden de kabouters pas echt ongerust. ‘We moeten de deur open zien te krijgen’, sprak een kabouter en ze verzamelden al hun kracht. Eén, twee…. Zouden ze de deur samen open krijgen?